Şeffaf Prangalar ve Süzgeçsiz Ruhlar: Geçirgen Çağ'ın Anatomisi
1. Geçirgen Çağ: Mahremiyetin Sonu ve Dijital Teşhir İçinde debelendiğimiz bu “Geçirgen Çağ”, her şeyi birbirine bulayan bir seylân illüzyonuyla perdelerini açıyor. Mahremiyetin duvarları çatlamış, mukaddes olanın sırrı dökülmüş; her şeyin herkese sızdığı bir teşhir panayırı burası. Dijitalin o müphem akışkanlığında, ekranların soğuk ışığına gözlerimizi dikmiş, sosyal birer titreşimden ibaret kalarak gürültünün içinde boğuluyoruz. 2. İllüzyonel Devinim: Dijital Atalet ve Mânâ Kaybı Bu sathî köpürmenin, bu amansız malumatfuruşluğun altında saklanan bir maraz var: Şiddetli bir atalet. Tahayyül buyurunuz; parmak uçlarımızı bir ekranın soğuk camında beyhude bir telaşla kaydırırken, ruhumuz hangi menzile varıyor? Bu sonsuz devinim, aslında içimizdeki o korkunç adem-i mânânın (anlamsızlığın) ve derin sessizliğin gürültülü bir maskesidir. Mânâ; bir çırpınışta değil, o çırpınışın nihayet erdiği karargâhta gizlidir. Bizler, birer modern zaman dervişi edasıyla sürekli yolda olduğumuzu vehmederke...
